zondag 1 augustus 2010

4U! is pas achter de rug of we zitten al in Rotterdam, alsof het nooit anders is geweest. Hoewel we iedereen heel erg missen hebben we het hier prima naar ons zin. We zijn allemaal veilig aangekomen en hebben heerlijk gegeten. We hebben een rondleiding door de wijk gehad van Paul en Patricia. Langs de grote wegen ziet de wijk er prima uit, maar in de zijstraatjes valt het wel op dat dit beeld niet helemaal klopt. Patricia vertelde dat de problemen voornamelijk achter de gordijntjes schuilen en dat maar liefst 97% van de kinderen in deze wijk slachtoffer is van huiselijk geweld. De huizen waren eigenlijk bijna schrikbarend klein. Gezinnen met 6 kinderen die in huisjes van niks wonen. En wij zeggen dat wij eigenlijk in een klein huis wonen. Hier in Rotterdam Zuid word je meteen met je neus op de feiten gedrukt! Maar na 4U! zijn we allemaal weer helemaal opgeladen en klaar om aan de slag te gaan voor alle kinderen die in de wijk wonen. We zijn ontzettend benieuwd en kunnen haast niet wachten tot morgen! Jullie zijn natuurlijk altijd welkom om voor ons te bidden!

Heel veel liefs, God bless,
GoTeam Rotterdam,
Judith en Peter + kids, Johan, Joris, Martine, Marleen, Sonja, Irene, Nina, Pauline, Lidwine en Colette

 

maandag, 2 augustus 2010

Een nieuwe dag in Rotterdam Zuid. Vandaag hebben we voor het eerst kennis gemaakt met de kinderen. Na een goed begin van de dag met een lofprijzing en stille tijd, gingen we de kinderen uitnodigen om ´s middags naar de club te komen. We moesten aanbellen bij de gezinnen om aan de ouders, vaak alleen de (jonge) moeder, te vragen of de kinderen naar de club kwamen. In het begin heel spannend, omdat je gewoon totaal niet weet wat je kan verwachten. Zo werd er voor Johan en Irene eerst niet opengedaan, en werden ze naar binnen gelaten door een buurvrouw. Alleen viel de deur achter hen in het slot, toen ze op het balkon stonden, en konden ze niet meer weg. Dus stonden ze daar, in de regen, op een balkon op 3 meter hoogte! Uiteindelijk zijn ze over de rand geklommen en hebben ze zich laten vallen. Er zijn gelukkig geen benen gebroken, en ze zitten nu gezellig met ons in de woonkamer!

Als je aanbelde en zei dat je van de club was, verdween de hele wantrouwende houding van de mensen achter de deur. Het was duidelijk dat Paul en Patricia zoveel goed doen in de wijk, dat alle mensen hun kinderen graag aan hen toevertrouwen.

Er waren ook wat naardere dingen, die ons als team erg hebben getroffen. Zo heeft Peter gezien dat een kind door zijn vader een klap kreeg en hebben Johan en Irene gehoord dat iemand tegen zijn kind “lelijkerd”zei. Ook hebben Pauline en Colette een kind gezien dat overduidelijk een rode plek op haar hoofd had van een klap. Zulk soort dingen grijpen je aan. Je kan niet bevatten waarom dat soort dingen gebeuren.

's Ochtends hebben we ook nog voedsel binnengekregen, dat we verdeelden over de verschillende gezinnen.

's Middags was er de club, eindelijk! De kinderen stroomden binnen en kwamen nieuwsgierig alle nieuwe gezichten bekijken. Marleen en Colette hadden een plekje achter de schmink veroverd en veranderden alle kinderen in prinsessen, vlinders, piraten en monsters. De dag werd afgesloten met een modeshow.

Martine en Joris hebben vandaag gevoetbald. Naast het talent van voetbal, viel het op dat de jongens ook ontzettend goed konden toneelspelen J . Ze hebben erg veel plezier en een hele leuke dag gehad!

's Avonds hebben we prayer stations gehad, verschillende plekken in de ruimte waar je dingen kon doen waarin je God dichterbij kon ‘ervaren'. Een erg bijzondere ervaring.

En daarnet hebben we de club voor morgen alvast voorbereid. Het wordt vast een spetterende dag!

Heel veel liefs, God bless,
GoTeam Rotterdam

 

woensdag, 4 augustus 2010

Gister geen mailtje, omdat het nogal laat was geworden en het een heel drukke dag is geweest. Maar… vandaag een extra lange mail!

Nadat we met moeite uit ons bed waren gekomen en hadden ontbeten, hebben we stille tijd gehad. Johan had het erover dat je soms best je gevoelens mag uiten tegenover God. We hebben allemaal een eigen ´psalm´ geschreven, waarin we uit hebben gedrukt hoe we ons voelden.

Na de stille tijd gingen we in trio´s de wijk in om voor de wijk te bidden. Iedereen liep in een andere richting, om zo alle delen van de wijk te zegenen. Terwijl we dit deden voelden we ons eigenlijk zo machteloos, omdat er zoveel misère in de wijk is, dat je het gevoel hebt dat wat je doet bijna zinloos is. Vandaag zijn we snel van dat idee afgeholpen door Patrica, die zei dat wat we deze week voor de kinderen doen, eigenlijk een puzzelstukje is, en dat als de kinderen tijdens hun leven maar genoeg ‘puzzelstukjes' verzamelen, ze op een gegeven moment de puzzel compleet kunnen maken en samen met God op weg kunnen gaan.

Later op de dag begon de club weer. We hebben de hele dag een watermiddag lopen organiseren met spelletjes zoals watertrefbal en flessenvoetbal. Alle kinderen werden in groepjes opgesplitst en moesten tegen elkaar strijden. We hebben allemaal een geslaagde middag gehad, zonder ongelukken. Het is heel erg bijzonder dat je bij de kinderen de dankbaarheid gewoon kan zien in hun gezichten. Veel kinderen geven je een knuffel of een kus, om te laten zien hoe fijn ze het vinden dat jij er bent.

's Avonds hoefden we niet te koken, want we gingen bij een Irakees gezin eten. Het was echt ontzettend lekker, met onder andere kebab van de BBQ en rijst met kaneel. De vader van het gezin werkt in een restaurant, als kok, en kon dan ook heerlijk koken. We hebben echt een gezellige maaltijd gehad!
Toen we thuiskwamen had Nina een verrassing voor ons. De tv stond geïnstalleerd en er brandden allemaal kaarsjes, dus we hebben een heerlijk rustig filmavondje gehad.

Vandaag geen clubdag, maar een praktische, kortom: de hele dag allemaal klusjes doen in de tuin, de club en rondom het huis. Onkruid wieden, ramen lappen, stofzuigen, het is vandaag allemaal gedaan.

Tussen de middag zijn er heerlijke eitjes gebakken door Peter, die binnen no time weg waren! We waren hem dan allemaal erg dankbaar.

's Avonds gingen Lidwine en Irene bij iemand eten die ook op 4U! was. Ze hebben een super leuke avond gehad en heerlijk Dominicaans gegeten. Het meisje woonde eerst in Rotterdam in een bouwvallig huis, maar woont nu in een heel mooi huis, met een heel lief gezin, dankzij Paul en Patricia. De anderen hebben gewoon in de club gegeten en een aantal zijn daarna nog naar de Ikea gegaan, lekker veel ijs eten!

's Avonds geëvalueerd over de week tot nu toe en van Patricia gehoord hoe zij samen met Paul in deze wijk terecht is gekomen. Ze hebben zoveel tegenslagen gehad maar zijn op God blijven vertrouwen, en nu zitten ze hier, in dit pand. Ze zijn echt een voorbeeld voor velen van ons op de manier hoe zij vertrouwen hebben in Onze Vader.

Nu zitten we allemaal lekker in de woonkamer, met het heerlijke vooruitzicht van uitslapen tot half 10. We zijn nu over de helft van de week, en de tijd vliegt voorbij. We zijn van plan om van de tijd die ons nog rest een zo gaaf mogelijke tijd te maken en zoveel mogelijk Gods wil te doen!

Heel veel liefs, God bless,
GoTeam Rotterdam

 

donderdag, 5 augustus 2010

Heerlijk zo´n uurtje langer uitslapen! De dag begon lekker rustig, totdat Chiara en Andrea in één keer voor de deur stonden! Een super leuke verrassing en een goede versterking van ons team.

´s Middags was er weer club. Patricia en Nina hadden een speurtocht uitgezet in de wijk. De kinderen die binnenkwamen werden in groepjes op leeftijd ingedeeld en samen met een begeleider de wijk ingestuurd. Vermoeiend om een groep kinderen, die helemaal opgewonden zijn, in bedwang te houden, maar wel ontzettend leuk! Hoewel de kleine kinderen de speeltuin leuker vonden dan de speurtocht zelf, hebben alle kinderen het wel naar hun zin gehad. Voor veel kinderen was het de eerste keer dat ze een speurtocht deden, maar het beviel hen volgens ons ontzettend goed!

´s Avonds gingen we in tweetallen bij gezinnen eten. Wel spannend, omdat je gewoon geen idee hebt of het eten dat je voorgeschoteld zal krijgen lekker is of niet. We werden naar Somalische, Antilliaanse en Peruaanse gezinnen gestuurd en zijn daar veel te veel verwend. We hebben allemaal heerlijk gegeten en Lidwine en Colette zijn zelfs in echte Somalische gewaden gestoken en zorgden voor grote hilariteit bij de kinderen uit het gezin en bij de rest van de groep toen ze naar huis werden gebracht. Sommigen werden de volle 2 en een half uur volgestopt met heerlijk eten, terwijl anderen een half uur aan tafel zaten en daarna met de kinderen en het gezin praatten. Wel hebben we allemaal met onze handen gegeten, zoals de gewoonte is in die landen. We mochten alleen onze rechterhand gebruiken, en dat was nog best pittig af en toe!

Nadat we thuis waren gekomen wachtte ons een leuke verrassing! Er was een vrouwen- en een mannenavondje georganiseerd, dus alle mannen hebben de hele avond lekker op de bank gehangen met een biertje, lekker eten en elkaars gezelschap, terwijl de vrouwen een filmpje keken, een voetenbadje namen, maskertjes opsmeerden, elkaar masseerden en zich volvraten met chocola.

Heel veel liefs, God bless,
GoTeam Rotterdam

 

vrijdag, 6 augustus 2010

Vandaag de laatste hele dag. De week is echt omgevlogen! We hadden vandaag een heerlijke vrije ochtend, waarin ieder zo´n beetje z´n eigen weg is gegaan. Door de wijk wandelen, chocola eten, of naar een treinmuseum gaan, de ochtend is voorbij gevlogen.

Toen we allemaal weer terug waren hebben we geluncht, waarna we de kleinere kinderen voor de club hebben uitgenodigd. Voor de laatste keer.

Na de laatste voorbereidingen en een gebed voordat we begonnen, ging de club weer open. De kinderen werden helemaal gek van de bellen die we aan het blazen waren. We hebben ontdekt dat je om een kind zoet te houden, hem gewoon een bellenblaas moet geven!

Samen met de kleutertjes hebben we pannenkoeken gegeten. 25 Kinderen te eten geven is best een pittige opgave, maar uiteindelijk waren alle kinderen tevreden, en konden ze naar huis gebracht worden.

Jammer genoeg heeft Irene gister flinke koorts gekregen en is ze vandaag noodgedwongen terug naar huis gegaan. We hebben haar vandaag gemist, het is lastig als er plots een teamlid uitvalt.

´s Avonds hebben we geëvalueerd over de hele week. We hebben een hele mooie bijzondere week gehad en raden iedereen aan om ooit ook zoiets te doen. Of het nu in Rotterdam, Marokko of Israël is, de hulp die jij geeft is overal welkom!

Ook hebben we voor kinderen gebeden die ons speciaal hebben aangesproken, voor het werk van Paul en Patricia en voor dingen die verteld zijn tijdens deze week. Nu zitten we met z'n allen gezellig in de woonkamer, de laatste avond, dus we gaan er een leuke gezellige avond van maken!

Heel veel liefs, God bless,
GoTeam Rotterdam

 

zaterdag, 7 augustus 2010

De week zit er op, de tijd is als water door onze vingers geglipt! We hebben zo'n geweldige tijd gehad bij Paul en Patricia in Rotterdam.

Vanochtend zijn we allemaal vroeg wakker gemaakt door de kinderen van Judith en Peter, die de kamer binnenstormden. We schrokken zo, dat we meteen klaar wakker waren, dus hebben we onze tassen gepakt en al onze zooi bijeengezocht.

Na het laatste gezamenlijke ontbijt moest er toch echt worden schoongemaakt, dus iedereen kreeg een taak toebedeeld. Gewapend met bezems, vuilniszakken en schoonmaakdoekjes gingen we het vuil te lijf, en binnen een paar uur was het huis schoner dan ooit! Na deze grote schoonmaak nog een laatste evaluatie over de week. Daarna hebben we voor ieder van ons persoonlijk gebeden. Een afsluitend gebed, na een fantastische week.

Toen kwamen er ouders en familieleden om iedereen weer op te halen en weer veilig mee naar huis te nemen. Maar eerst hebben we genoten van de heerlijke barbecue die Paul en Johan voor ons klaarmaakten. Het was leuk om verhalen te horen van het thuisfront en allemaal bekende gezichten weer te zien. Na een verdrietig afscheid vertrok iedereen weer huiswaarts.

 We willen iedereen aansporen om vooral stichting Sonshine te steunen, in gebed, maar misschien ook in de vorm van een gift. Het werk van Paul en Patricia is echt nodig, zonder mensen zoals zij, zou de wereld er heel anders uit hebben gezien!

We willen ook iedereen bedanken die deze week met ons heeft meegeleefd, voor ons heeft gebeden, of onze mailtjes heeft gelezen. We vinden het super dat jullie geïnteresseerd waren in onze belevenissen in Rotterdam. We hopen dat we jullie allemaal geïnspireerd hebben om misschien volgend jaar mee te gaan, of je ergens anders voor in te zetten. Misschien ben jij volgend jaar wel lid van ons team!

Heel veel liefs, God bless,
GoTeam Rotterdam